یگانه گوهرم بابا سه ساله دخترم بابا ــــــــــــــــــــــــ من اینجا آمدم تا خود،بگیری در برم بابا ــــــــــــــــــــــــ بیا ای نور چشمانم گل روی ترا بویم در این کنج خرابه روی خود بگذار بر رویم بیا تا گرد غم با اشک خود از صورتت شویم رقیه جان که آید از تو، بوی مادرم بابا ــــــــــــــــــــــــ در این کنج خرابه دخترم ای نور چشمانم تویی آخر عزیزی که نمایی جان به قربانم زنم بوسه به رویت ای رقیه مونس جانم تو خود هستی عزیز دل، شبیه مادرم بابا ــــــــــــــــــــــــ مگیر از عمه ها دیگر بهانه بهر دیدارم مکن گریه دگر بابا ترا من دوست می دارم چو بینم پای پر خارت به روی دیده بگذارم دگر نگذارمت تنها، ترا با خود برم بابا ــــــــــــــــــــــــ فغان و ناله ی تو عمه را ناتوان کرده همه اهل حرم را گریه ات افسرده جان کرده گلستان مرا دست قضا بی باغبان کرده مکن گریه دگر ای نوگل مه منظرم بابا ــــــــــــــــــــــــ چو مرغ بال و پر بشکسته سر در زیر پر داری فغان و ناله از هجران من شب تا سحر داری سرشک غم روان بر دیده از شب تا سحر داری مرا برگیر و کن خون پاک،از چشم ترم بابا ــــــــــــــ

تا رایتی ز خون به صف نینوا زدند جان بر کفان دشت بلا را ندا زدند زد نعره ی کوس عشق به خیل حسینیان عشاق جان گذشته نفیر وفا زدند برداشت میر قافله چون بانگ الرحیل جمعی ز شوق نغمه ی روحی فدا زدند آنان که با ندای الست بربکم پیمان عشق بسته و قالوابلی زدند بهر بقای مکتب و برپایی نماز جانها به کف گرفته به موج بلا زدند کردند در برابر ظلم و ستم قیام مردانه خویش را به صف اشقیا زدند خون را به پای گلبن اسلام ریختند گل

اذن جهادم کن عطا عموی من مولای من ای مظهر نور خدا عموی من مولای من شور آفرین کربلا عموی من مولای من ====================== ای مقتدای راستین من قاسم دلخسته ام گر نوجوانی نورسم بار شهادت بسته ام در عشق تو فانی شدم از قید دنیا رسته ام ای افتخار اولیا عموی من مولای من ====================== دارم تمنائی عمو ای هادی جن و بشر بر چاکر درگاه خود با لطف و احسان کن نظر افتاده ام دستم بگیر ای هر یتیمی را پدر از کاروان ماندم به جا عموی من مولای من ====================== یاران و فرزندان تو در راه حق جان باختند یک یک براق عشق را تا قرب عزت تاختند در آزمون عاشقی خود را موفق ساختند بنما مرا حاجت روا عموی

مرغ دلم می زند پر به هوای حسین می بردم کو به کو شور و نوای حسین جاذبه ی عشق او داده مرا آبرو سرخوش و سرمستم از جام ولای حسین عاشق و دلخسته ام دل به حسین بسته ام کعبه ی آمال من کرب و بلای حسین هر که به دربار او دست گدایی برد شامل حالش شود لطف و عطای حسین زمزمه ی یا حسین می رسد از هر کران گشته به هر جا بلند باز لوای حسین سوز دل خسته را جام حسینی دواست مرهم زخم دل است اشک عزای حسین در همه ی کائنات ولوله برپا شده ملک و ملک نیل پوش گشته برای حسین رایحه ی عدل و داد روح صلات و جهاد تا ابدیت دمد از دم نای حسین گر چه حسین شد شهید در ره دین و نماز جان جهان می شد ای کاش فدای